برگزیده

مسئولین رسیدگی کنند!!!
۳۰ نکته مهم درباره بایدها و نبایدهای عضویت در شرکت‌های بازاریابی شبکه‌ای
چگونه برای هر مشتری بالقوه از زبان مخصوص خودش استفاده کنیم؟
گردش مالی ۱۸۲ میلیارد دلاری بازاریابی شبکه‌ای
«حالا نه» را به «همین حالا» تبدیل کنید
وبینار آموزشی وس لیندن سوم دی برگزار می شود
۲۲ نکته مهم برای موفقیت در بازاریابی شبکه‌ای و فروش مستقیم
مسئولین رسیدگی کنند!!!

مقالات

يکشنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۶ - ۱۱:۵۸:۰۰ نسخه چاپی 0

فرهنگ مطالبه گری یا فرهنگ رفع مسئولیت؟
مسئولین رسیدگی کنند!!!
احتمالاً با این پدیده رو به رو شده اید که گاهی بابت هر موضوعی این جمله را به طنز استفاده می کنید که "مسئولین چرا رسیدگی نمی کنند؟" اما به راستی این طنز یک طنز خنده دار است یا یک طنز غمگین؟

احتمالاً با این پدیده رو به رو شده اید که گاهی بابت هر موضوعی این جمله را به طنز استفاده می کنید که "مسئولین چرا رسیدگی نمی کنند؟" اما به راستی این طنز یک طنز خنده دار است یا یک طنز غمگین؟


اصلا شاید اولین سوالی که باید پرسید این است که آیا واژه مسئول فقط مربوط به کسی است که پستی دولتی دارد؟ من نمیدانم که به لحاظ تاریخی چه شد که واژه "مسئول" برای این افراد به کار گرفته شد امّا آیا به کارگیری این واژه برای این افرد به این معناست که سایر مردم یک جامعه مسئول نیستند؟؟؟


متاسفانه گاهی اوقات برآیند عمومی فرهنگ در بعضی از جوامع (در یک جای دور) این طور بروز پیدا می کند که گویا همه مسئولند غیر از ما!


• کافو، بابت درآوردن نام یک کشور از درون یک گوی مسئول است و باید جواب یک ملت را بدهد، حالا اگر سایر 31 کشور پیگیر مطالباتشان نیستند،  به ما چه؟


• رونالدو از اینکه همگروه یک کشور شده است باید تاوانش را بدهد، حالا اگر سه کشور دیگر با این موضوع مشکلی ندارند به ما چه؟

 

• دولت باید من تولیدکننده را حمایت کند! من حالیم نیست! به هر قیمتی باید حمایت کند! من مسئولیتی بابت اینکه کالای با ارزش تولید کنم ندارم و فقط دولت باید من را حمایت کند!


• دولت باید قوانینی تصویب کند که منِ شرکت بازاریابی شبکه‌ای به هر قیمتی پول در بیارم وگرنه کارش ایراد داره، اینکه من بابت رشد فرهنگ سازمان فروشم کاری نکردم به کسی ربطی نداره!


• اگر شرکت های فلان و فلان (می ترسم اسم بیارم من رو هم بکشونن دادگاه) که خدمات دارن میدن و مجوز نتورک ندارن، دارن کار می کنن دولت مسئول اینه که جمعشون کنه و اگر نکنه باید بیاد پولش رو به ما بده وگرنه به من چه که فرهنگ سازمانم رو به گونه ای بسازم که همیشه فکر نکنند مرغ همسایه غاز است؟


• اگر بچه های سازمان من بعد از سه سال ایراد گرفتن به من این شرکت رو رها کردن و رفتن یک شرکت دیگه خیلی آدمای بدی هستند و من باید گوشی رو بردارم و زنگ بزنم به مدیرعامل اون یکی شرکت و بهش توهین کنم. به من چه که سرویس خوب بدم به سازمانم؟ اونا در هر صورت اگه تعهد دارن باید بایستند به هر قیمتی همینجا کار کنند!


• گویی در مملکت این جوامع فقط کلاهبردار آدم بدی است و منی که سرم کلاه رفته هیچ مسئولیتی بابت این موضوع ندارم. به من چه که برم تفکر یک شبه پولدار شدن رو از ذهنم بیرون کنم؟ من حقمه که یک شبه پولدار بشم.


• اگر اون دزدی میکنه چرا من نکنم؟


• آتورینا اگه ادعاش میشه که داره فرهنگسازی میکنه غلط میکنه که پول میگیره بابت ارائه آموزش. اون وظیفشه که این کار رو بکنه. به من چه که پول خرج کنم بابت آموزشم.


• پیام مقیم چرا سریعا جواب پیغام من رو نمیده اگه ادعاش میشه که داره به نتورک کمک میکنه. به من چه که زندگی داره؟ باید وقت بذاره واسه من... هر ساعتی از شب دلم بخواد براش پیغام میفرستم.


• تام شرایتر چرا نایستاد با همه ما عکس بندازه؟ به من چه که 68 سالشه و چهار ساعت سخنرانی کرده. پولش رو گرفته باید بایسته عکس بندازه با من.


• ..............


خروجی این تفکرات در آن جوامع چیست؟


• 15 میلیون پرونده قضایی در سال


• تمرکز بخش دولتی بر حل مناقشات میان من و تو به جای ساخت آینده ای روشن برای من و تو


• خلاصه شدن تمامی امور رسانه ملی به صحبت راجع به بدیهیات (به مدت شش سال گذشته اگر صحبتی راجع به بازاریابی شبکه ای کرده مجبور بوده که تفاوتش با هرمی رو توضیح بده و وقت نشده که راجع به آموزش صحبت کنه)


• جذابیت حواشی برنامه نود به جای جذابیت ذات فوتبال


خروجی این مدل از تفکرات در بازاریابی شبکه ای آن کشورهای خیلی دور چیست؟


• من فقط گلیم خودم رو از آب می‌کشم بیرون و بقیه به من هیچ ربطی ندارند.
• در عرض شش ماه وقتی دوباره به فروشگاه یک شرکت بازاریابی شبکه‌ای مراجعه می‌کنید اگر رنگ و لوگوی سایت تغییر نکرده باشه اصلا نمی‌فهمید که این سایت همون سایته چون تا دیروز اون کالاها باید به ملت داده می شده حالا از امروز میریم سراغ این یکی کالاها.


• انقدر واژگانی مثل هدف و رویا و ویژه به لجن کشیده میشن که دیگه می ترسی اسمی از اینا بیاری و اصلا سیستم دولتی هم میچسبه به همین واژه ها و اسمش رو میذاره عوام فریبی. (فقط من نمی دونم که جامعه ای که رویا ازش گرفته بشه دیگه چی براش باقی می مونه؟؟؟)


• سیستم نظارتی اون کشورها به خاطر نارضایتی ها و رفع تماس های شکایت و... مجبور میشه که تو خصوصی ترین امور شرکت ها هم نظر بده.


• خروجی رفتارهای بعضی آدم ها در اون کشورها این میشه که بازاریابی شبکه ای که یک کسب وکار پاره وقته باید تو دفتر کار بشه و دفتر هم نباید بعد از ساعت 5 و 6 باز باشه. (پیدا کنید پرتغال فروش را! که چگونه یک کارمند باید نتورک کار کنه؟؟؟)


• نگاه بلند مدت (که ذات وجودی بازاریابی شبکه ای است) حذف می شود و همه فقط برای این ماه می جنگند و شرکت فلان این ماه سی میلیارد می فروشد و ماه بعد ده میلیارد (و این از بزرگترین ضربه هایی است که یک شرکت بازاریابی شبکه ای می‌تواند متحمل شود)


کلام آخر....


نقطه مقابل مسئول "مظلوم" است...


جامعه مظلوم، جامعه ای است که توان تولید کننده شدن را ندارد (چون به ارزش آفرینی در تولید اصلا اعتقادی ندارد، و بسی تاسف که تولید کننده بودن تنها از کوچه ارزش آفرینی عبور می کند) اصولاً جامعه مظلوم فقط لایک می کند و کامنت می گذارد (محتوی تولید نمی کند).


جامعه مظلوم جامعه ای است که یک درصد از مساحت دنیا را در بر گرفته است. اما میزان تولید او در فضای مجازی سه صدم درصد از کل دنیاست (که البته این تولیدات عمدتا در دابسمش و اخبار سلبریتی ها خلاصه می شود).


جامعه مظلوم خبر تولید نمی‌کند. بلکه فقط به اخبار نگاه می کند.


جامعه مظلوم فقط ایراد میگیرد که ما خیلی از دنیا عقبیم (که حتی اگر هم حرفش درست باشد) و هیچ کاری بابت این امر نمی کند.


جامعه مظلوم به گذشته اش افتخار می کند به جای آنکه به آینده روشنی که میخواهد بسازد نگاه داشته باشد.


جامعه مظلوم بیشترین اقدام عملی اش سخنرانی در تاکسی است. اما به راننده ای که اصول اخلاقی رانندگی کردن را بلد نیست ایرادی نمی‌گیرد.


جامعه مظلوم از رقابت می ترسد و فقط به دنبال راهکارهای لابی و دشمنی است.


جامعه مظلوم در لیست اولویت های زندگی اش اولی را گوشی تلفن همراه آیفون اشغال کرده است و آخری اش را کتاب و آموزش.


جامعه مظلوم جامعه ای است که خرج آموزشش را لیدرش باید بدهد و هیچگاه نباید بابت آموزش خود ریالی سرمایه گذاری کند.


در جامعه مظلوم فقط باید برای به دست آوردن دل مظلومان برنامه داشته باشی و چه راهکاری بهتر از نقد کردن "مسئولین"؟


جامعه مظلوم جرات راه دادن شرکت بازاریابی شبکه ای بین المللی به درون جامعه خودش را ندارد چون توان رقابت با آن را ندارد.


در جامعه مظلوم شعار همه "آموزش" است ولی بعد از شش سال از آنها می پرسی که تولید شما در عرصه آموزش چه بوده است؟ صدا قطع می شود.


در جامعه مظلوم همه "می دانند" و کسی از آنها بیشتر نمی داند.


سرانجام اینکه در جامعه مظلوم همه مسئولند به غیر از "من".


حالا که شما در جامعه ای مسئول کار و تلاش می‌کنید. خواستم بدانید که عده ای در جوامع مظلوم (در جزیره ای در انتهای آفریفا) چه می کشند از این همه بی مسئولیتی!!!

پیام مقیم اسلام
دوازدهم آذر 1396


مطالب مرتبط

  • +


به ما بپیوندید